anneye benzemek, hem de giderek artan bir şekilde...

dün itibari ile bir tabumu daha yıktım.

yani tam yıkmış sayılmam, ucundan azcık.

şu yazımdan biliyorsunuz, apaçık renkli bir koltuk almıştım, aslında başıma gelecekleri biliyordum ama Emre çok istedi açık renk olmasını.

üzerinde oturuyoruz tabii 3 haftadır, hatta öncesinde de birkaç hafta kaldı Emre.

e ne oldu? pislendi tabii...

annem ben koltuğu aldım alalı, ona bir koltuk örtüsü diktirmeye çalışıyor, tabii ki şiddetle karşı çıkıyorum.

cumartesi günü, anneme arada temizlik için yardıma gelen hanım benim eve de geldi, sağolsun koltuklar dahil silmiş süpürmüş, ev mis gibiydi geldiğimde.

veee ben o koltuklara oturmaya, saç, tüy dökmeye kıyamadım. yani annemin lafına ucundan kıyısından geldim mi ne?

blog okumanın faydasını yine gördüm. ben pek anlamam, nerde ne bulunur. ev tekstili alışverişimi genelde internetten yaptım, klasik şeyleri ise hep annem aldı bana.

gelinyolu şu yazısında bahsetmişti English Home'dan koltuk şalı aldığından, evini tanıtırken. kalıvermiş aklımın bir köşesinde, tamam dedim giderim ve örtü yerine bir şal alırım, o kısmında oturuveririz koltuğun :)

pazar günü soluğu English Home'da aldım valla. çapa desenli olanlardan, 5-6 renk arasından, salonuma en uygun rengi seçtiğim gibi kaptım geldim eve ve bizim köşe koltuğun köşesine örtüverdim. tamam kırlentlerimiz kapandı ama napıyım. aslında bu şallar daha ufak koltuklar için dekoratif duruyor ama köşe koltukta da fena durmadı. o kısmında oturduk koltuğun akşam, en azından %60-70 koruma sağlar bence.

resim çekseymişim keşkem di mi? atlamışım, çekince eklerim ;)

gelinyolu'na teşekkürü bir borç bilirim :) koltukları her ay sildirip yıpratmaktan ve de annemin bahsettiği o iğrenç koltuk örtülerinden aynı anda kurtulmuş oldum :)