13 Mart 2012 Salı

iftira...

sanırım iş hayatımın en büyük şokunu yaşıyorum iki gündür.

beyninin nasıl çalıştığını anlamadığım, elimden geldiğince az muhattap olarak kendimi korumaya aldığım (ya da aldığımı sandığım), ama kafasında beni sürekli onun kuyusunu kazmaya çalışan biri olarak düşünen kişi meğerse bana iftira atmış. hatta tek bana değil, çalışma arkadaşımla beraber.

artık, insan kaynaklarının, direktörümün "sen bilgi saklama", "onu hep cc'ye koy" uyarılarına anlam verebiliyorum. sadece şaşırıyordum ben, çünkü onu da ilgilendiren hiçbir mailde onu atlamadığıma o kadar emindim ki. tam tersine geldiğimden beri üstüme mobbing uygulayan, her türlü bilgiyi saklayan, hiçbir toplantıya beni göndermeyerek birkaç sene içerisinde oluşturmuş olduğum networkümü sekteye uğratan, her olayda beni pasifize ederek bana sadece "dökümante et ve otur yerinde" muamalesi yapan, üstelik kendisine rapor etmememe rağmen bunları bana reva gören insanı hep yazılı olarak cc'de tutmaya dikkat ettim. en sonunda tutmuş iftira da atmış bana. yeni başlayan ve ikimizi de direktörüne beni diğer arkadaşımla konuşurken gördüğünü ve de arkadaşımın bana " onu cc ye koyma, boşver görmesin" dediğini anlatmış. hala şoktayım. tam tersine kendimi korumaya almak için, her türlü bilgi paylaşımını yapıp dökümante ettim ben.

kendisinin benden bilgi sakladığını, herhangi bir noktada bana gelmek zorunda kalan maillerin alt kısımlarından rahatlıkla ispatlayabilirim.

ama ne yazık ki, bu olay bana direk anlatılmadı. diğer arkadaşımı zor duruma sokmamak için susmak zorundayım.

ama başka neler yapablmiş olduğunu hayal etmek güç değil.

üstelik tam her şey yoluna girerken, bir takım amaçlarına da ulaştı organizasyonel olarak. beni çok sıkıntılı ve zor günler bekliyor burda.

ama gitmeyeceğim ben burdan daha. o gidecek ama ben yenilmeyeceğim. ya da bir gün gitme sebebim bu kadın olmayacak, daha güzel bir imkan vs olabilir ama bu kadın yüzünden bozmayacağım düzenimi ben.

iyiler sonunda mutlaka kazanır mı? göreceğiz...

9 yorum:

pembe mor alg dedi ki...

kazanır kazanırr şekerim ben de aynı durumdayım duygunun sessizliğini koruyorum patlayışım mükemmel olcak

Çeyiz Kız dedi ki...

iş yerimde 6. yılıma girdim. Son 2 yıldır ortağı olduğumuz diğer firma personellerinin mobbingi altında resmen sinir hastası oldum çıktım....

seni çok iyi anlıyorum.

sewooo dedi ki...

canım inşallah bu sıkıntıların en kısa zamanda hallolur var öyle tipler egolarına yenik düşen.allah kolaylık versin.

şirin dedi ki...

böyle kara kalpli inanlar kendi kuyularını kazarlar hiç üzülmeyin ergeç gerçek ortaya çıkar inşallah

Yasmin dedi ki...

offf offff....
Boşver sen başka şeyler düşün, neler düşüneceğini biliyorsun.... Kavanoz kedi falan....

yeni hayat dedi ki...

sen zaten yenilmeyeceğini söylemişsin diyecek söz bırakmamışsın, umarım daha iyisi bulur seni ve sen de kurtulmuş olursun böyle pislik insanlardan. Bir de haddini,yerini bilmeyen türleri var onlardan da korusun Allah;)

Hamide... dedi ki...

işte bir kadın yönetici(ya da cowork) skandalı daha... allahım bunlar kendilerini ne sanıyorlar hiç mi bizim yerimizde olmadılar... nefret ettim ben iş hayatından ayrıca kimseden de iyi şeyler duymuyorum herkes bi şekilde çok kötü şeyler yaşıyor; beni geçen gün uyardılar blog yazıyorum diye düşün... sana da iftira... nasıl bir mobbing yaa... yuh yani herkes allahından bulsun yazıklar olsun...

sewooo dedi ki...

bende mimin var:)

cecilia dedi ki...

hangimizin iş hayatında sorun yokki, ama sorunu yapan işler, işyeri olmuyor malesef insanlar oluyor, beraber çalışmak zorunda olduğun arkadaşın, yöneticin. kimse yüzünden istifa etmek zorunda diilsin onlar gitsin diyo insan kendine ama bazen de ne çekicem, sağlığım, keyfim daha önemli diyosun. sabretmek önemli bu durumda, sana da sabırlar diliyorum cnm..